منو

جمعه, 07 آذر 1399 - Fri 11 27 2020

A+ A A-

نقش ابن تیمیه در شکل گیری وهابیت

اسلام، مردم را به همبستگی و دوری از جدایی دعوت نموده و قرآن¬کریم با بیان رهنمودهای روشن، همه انسان¬ها را به گردآمدن بر محور توحید سفارش می¬کند و تفرقه و چنددستگی را عامل دوری از راه مستقیم دین می¬داند. رسول¬گرامی¬اسلام (صلی¬الله¬علیه¬وآله) نیز که جز به عزت و شوکت اسلام و مسلمانان و زیستن آنان بر اساس ارزش¬های والای دین خدا نمی¬اندیشید، امت خود را از گرفتارشدن در دام بدعت¬گذاران و دین¬سازان بیم می¬داد؛ اما دیری نگذشت که امت اسلامی گرفتار انشعاب شد و مسلمانان به شاخه¬های گوناگون تقسیم شدند و برخلاف توصیه¬های قرآن موج فرقه¬گرایی سراسر جامعه اسلامی را فراگرفت. از جمله جریان-های انحرافی و سخیف، «وهابیت» است. این فرقه توسط محمدبن¬عبدالوهاب یکی از عالمان حنبلی در قرن دوازدهم پایه¬گذاری شده است که در برخورد افراطی و تعصب¬آمیز خود، هرکه را سد راه خود ببینند حتی اگر از مذاهب اهل¬سنت باشد بدعت¬گذار و مرتد نامیده و درصدد حذف آن برمی¬آیند. به طور قطع، اساس اعتقادات وهابیت را افکار و نظرات ابن تیمیه تشکیل می¬دهد که در قرن هشتم هجری می‌زیسته است؛ بنابراین عقاید انحرافی او را می‌توان در سه محور توحید، نبوت و امامت تقسیم بندی کرد. در محور توحید، خدا را در بالای آسمان و نشسته بر تخت می پنداشتنه و در عین اینکه منکر تشبیه خدا بوده، چنین اعتقادی را نسبت به ذات حق روا می‌داشته است. در محور نبوت، قائل به آن است که پیامبر (صلی¬الله¬علیه¬وآله) پس از رحلتش هیچ تفاوتی با مردم عادی ندارد و زیارت قبر ایشان، توسل به آن حضرت، شفاعت خواستن از وجود مقدس ایشان و دیگر اولیای الهی و نذر برای اولیاء الله حرام است و در محور امامت به انکار فضائل اهل‌بیت (علیهم‌السلام) پرداخته و نزول آیات در شأن اهل‌بیت به‌خصوص حضرت علی (علیه‌السلام) و دیگر فضیلت‌های خاندان نبی مکرم اسلام (صلی¬الله-علیه¬وآله) را نفی می‌کند. ابن تیمیه حتی به مذاهب اربعه اهل سنت هم رحم نکرده و به مخالفت با آنان برخاسته و آنان را مرتد و کافر قلمداد می‌کند.
واژگان کلیدی: شرک، فضائل، سلفی¬گری، بدعت.

مجوز استفاده از قالب مذهبی یاسین براي اين دامنه داده نشده , برای دریافت مجوز قالب بر روی لینک ، ( درخواست مجوز ) کلیک کنید